Schweiberg
lokatie
Status
- Schweiberg is een buurtschap in de provincie Limburg, in de streek Heuvelland, gemeente Gulpen-Wittem. T/m 1998 gemeente Wittem.
- De buurtschap Schweiberg valt, ook voor de postadressen, onder het dorp Mechelen.
Naam
In het Limburgs
Sjweeberig.
Oudere vermeldingen
1537 Scheveyberch, 1681 Schaweybergh, 1840 Schweijsberg.
Naamsverklaring
De oorsprong van schevey, schevei is het Romaanse (ex)cavata, ‘uitgehold’.(1)
Ligging
De buurtschap Schweiberg ligt ZW van Mechelen, N van Epen, rond de Schweibergerweg.
Statistische gegevens
- In 1840 had Schweiberg 16 huizen met 109 inwoners.
- Tegenwoordig omvat Schweiberg ca. 50 huizen met ca. 100 inwoners.
Bezienswaardigheden
- Vakwerkhuizen.
- Aan de langgerekte buurtschap Schweiberg staan 5 wegkruisen.
Natuur en recreatie
Schweibergerbos, Onderste Bos, De Molt, Wagelerbos, Verlorenkost en Dunne Bos zijn typische hellingbossen met boven aan de hellingen de soortenarmere bossen met onder meer wintereik, ruwe berk, lijsterbes en hulst. In de kruidenlaag hoofdzakelijk adelaarsvaren en blauwe bosbes. Lager op de helling groeit het rijkere eiken haagbeukenbos met es, zoete kers, haagbeuk en hazelaar. Op de bodem vinden we stekelvarens, lelietjes van dalen, lievevrouwebedstro, muskuskruid, maagdenpalm en slanke sleutelbloem. Op sommige plaatsen zelfs mannetjesorchis en bruine orchis. De bossen worden beheerd door Staatsbosbeheer.
De bossen worden doorsneden door oude gebruiks- en eigendomsgrenzen. Binnen het bosgebied zijn de meeste voormalige grenzen vaak te herkennen aan oude grensstenen (ryensteynen) of grensbomen (limietbomen). Op de grensstenen kon men met initialen aangeven op welk gebruiks- of eigendomsrecht de grens betrekking had. De grensbomen werden doorgaans geknot en regelmatig vrijgesteld. Ze hadden het voordeel beter zichtbaar te zijn. Daarom werd naast een grenssteen dikwijls ook een grensboom geplant. Voor tijdelijke grenzen, bijvoorbeeld rond te kappen bosgedeelten, werd een smalle strook bos gekapt, een ‘doorslag’ gemaakt.
De verwering van kalksteen in deze bossen, heeft geleid tot het ontstaan van een dikke laag vuursteeneluvium. Door in de bodem wegzakkend regenwater werd het onderliggende vaste kalkgesteente plaatselijk tot op grote diepte opgelost. Via trechtervormige ruimten zakten het water en de bovengelegen bodem steeds dieper weg en werden geologische ‘orgelpijpen’ gevormd. Dit karstverschijnsel is bovengronds goed waar te nemen. Verspreid gelegen komvormige laagten of kuilen geven aan waar de bodem is verzakt. Dat worden dolines genoemd. Op de vlakkere delen van het Onderste en Schweibergerbos verraden tientallen dolines waar de kalksteen in de ondergrond is opgelost. (3116)
Links
- Buurtvereniging A genne Busch.
Nieuwe reactie inzenden