Maalbergen

Status
- Maalbergen is een buurtschap in de provincie Noord-Brabant, in de streek Baronie en Markiezaat, gemeente Zundert.
- De buurtschap Maalbergen valt onder het dorp Wernhout.
- De buurtschap Maalbergen was vroeger verdeeld in Groot-Maalbergen en Klein-Maalbergen.

Naam
Oudere vermeldingen
Maarbergen, 1338 te Marberghe, 1393 bi Maerberghen.
Naamsverklaring
- “Samenstelling van maer ‘waterloop’ en berg(en) ‘hoogte’, mogelijk het hier gelegen duinencomplex” (1).
- “Meer en maar in respectievelijk Meerberg te Teteringen en Maarbergen te Zundert hebben beide betrekking op ondergelopen lage gebieden” (89).

Ligging
De buurtschap Maalbergen ligt 2 km ZO van Wernhout, rond de Maalbergenstraat en de wegen Klein Maalbergen en Poppeldonk. W grenzend aan de Aa of Weerijs en de buurtschap De Lent, Z aan de Belgische grens, O aan de Maalbergse Heide en de Belgische grens, N aan de buurtschap Wildert. De weg Klein-Maalbergen loopt W van de Maalbergenstraat met een bruggetje over de Aa of Weerijs en komt uit op de Mereltjesstraat (buurtschap De Lent).

Statistische gegevens
- In 1840 was de buurtschap Maalbergen verdeeld in Groot-Maalbergen met 16 huizen en 86 inwoners, en Klein-Maalbergen met 10 huizen en 69 inwoners.
- Tegenwoordig omvat Maalbergen ca. 40 huizen met ca. 100 inwoners.

Bijzonderheden
Peer Kas
Vele ouderen in West-Brabant herinneren zich nog de zwerver Peer Kas, ‘de laatste West-Brabantse zwerver pur sang’, die officieel Petrus Eduardus Boutier (of Volkers) heette. Het verhaal doet de ronde dat hij in 1898 in een woonwagen in Maalbergen geboren zou zijn, na de vestiging van zijn ouders in Zundert in 1880, maar inmiddels is zijn geboorteakte gevonden, waaruit blijkt dat hij in 1897 geboren is in het Belgische Retie / Rethy (provincie Antwerpen). Peer Kas kon niet lezen en schrijven, zijn vader en moeder heeft hij nooit gekend en identiteitspapieren had hij niet. Het volk noemde hem Peer Kas, ‘de Schèresliep’, vanwege het kastje dat Peer op zijn eigenhandig in elkaar geknutselde scharensliepkruiwagen had gemonteerd. Hij was een professionele levensgenieter, die van erf tot erf zijn kostje bij elkaar scharrelde. De kruiwagen was het enige dat hij bezat. Met daarop de ‘scharensliep’, een gebutst koffiepotje en wat zwaarbeschadigd aardewerk waarmee hij om eten bedelde. En als dat niet lukte, kon hij altijd een warme hap krijgen bij de nonnen van het Roosendaalse Ziekenhuis Charitas. Daar was hij geregeld te gast, als hij, vooral op koude winterse dagen, weer een ‘onderhoudsbeurt’ nodig had. De nonnen stopten hem dan in een gloeiend heet bad met desinfecterende middelen en hij werd geschrobt, gevoed en gelaafd. In 1964 is hij in dit ziekenhuis overleden (511).

Beverstraat
Z van Maalbergen ligt als een apart buurtje een groepje huizen aan de Beverstraat (in 1840 werd het als aparte buurtschap gezien en had het 30 inwoners). Tegenwoordig omvat Beverstraat een handvol panden op Nederlands grondgebied. De straat vormt ter plekke de grens met België, “zoo dat er zelfs van eene boerenhofstede, het woonhuis op Nederlandsch en de schuur op Belgisch grondgebied staat” (2).

Natuur en recreatie
- ZO van Maalbergen ligt de Maalbergsche Heide, tegen de Belgische grens.
- N van Maalbergen ligt natuurgebied De Krochten.