Landbouw / tuinbouw / veeteelt

- "Nederland moet afstand nemen van het idee dat landbouw een zuiver economische activiteit is waarvoor alles moet wijken. De huidige weg van schaalvergroting is een doodlopende. Vanaf de jaren vijftig was ons landbouwbeleid gericht op schaalvergroting en specialisatie. Landbouw werd opgevat als een economische activiteit, waarvoor alles moest wijken. Op tal van terreinen werd landbouw gekoesterd via subsidies. De gevolgen kennen we. De bodem raakte verzadigd met stikstof en fosfaat. Het oppervlakte- en grondwater werd verontreinigd met bestrijdingsmiddelen. Landschapselementen weken voor grote machines. De luchtkwaliteit werd aangetast door ammoniak en fijnstof uit varkens- en pluimveestallen. Alles om internationaal te concurreren. Die verenging van de landbouw tot economisch denken betekende een eenzijdige nadruk op modernisering. Nadelen werden terzijde geschoven. Boeren hebben recht op een fair inkomen. Daar staat tegenover dat men rekening moet houden met maatschappelijke opvattingen over hoe we ons voedsel produceren, dieren huisvesten en het platteland onderhouden. De houding dat boeren zelf wensen uit te maken hoe zij produceren en dat niemand zich daarmee moet bemoeien, past dan niet. Boeren protesteren tegen gedwongen sluiting van bedrijven terwijl hun beleid juist oorzaak is van de duizenden bedrijven die moeten stoppen omdat ze de race niet volhouden. Een goede en stevige relatie tussen boeren en burgers eist dat we afstand nemen van de nadruk op rationalisatie. Dan ontstaat het besef dat landbouw veel meer is dan goedkoop produceren. Zorglandbouw is een treffend voorbeeld. De recente demonstraties wijzen er helaas op dat men wil doorgaan op de weg van schaalvergroting. Die weg is doodlopend. Je kunt niet klagen over gedwongen bedrijfsbeëindiging als je daar zelf vanuit de landbouw al ruim vijftig jaar actief aan meewerkt." (aldus landbouweconoom Mathieu Wagemans, december 2019).

- "In het e-book ‘Van Erf Tot Erf’ (uitg. Milieudefensie, 2018) staan ca. 80 prachtige verhalen over ontmoetingen tussen boeren en burgers in Nederland. Samen hebben zij gesproken over de toekomst van ons voedsel. Een heel belangrijk gesprek, dat hoognodig gevoerd moet worden. Veel discussies over ons voedsel worden óver in plaats van mét boeren gevoerd. Dat is ontzettend zonde en zorgt voor onbegrip en frustratie. Het lijkt daardoor alsof boeren en burgers lijnrecht tegenover elkaar staan en uiteindelijk loopt de discussie vast. Dat kan anders. Boeren hebben veel te vertellen - vooral over ons voedsel - dus als je luistert dan leer je wat.

Op initiatief van Milieudefensie zijn ruim 100 betrokken burgers tussen november 2017 en april 2018 op bezoek gegaan bij boeren op hun erf. In één-op-één gesprekken luisterden zij naar de persoonlijke verhalen van deze boeren; hoe werken ze, wat motiveert hen om anders te boeren, waar lopen ze tegenaan en hoe zien ze de toekomst van de landbouw in Nederland? De verhalen in dit e-book brengen stuk voor stuk boeren in beeld die zich inzetten voor onze voedselvoorziening. Deze boeren zijn verspreid door het hele land en zeer divers; onder andere melkveehouders, akkerbouwers en pluimveehouders komen aan het woord, maar ook boeren met gangbare, biologische en biodynamische bedrijven.

Voor veel van de deelnemende burgers waren deze gesprekken echte eye-openers. Zij zagen vaak passie en liefde bij de boeren; voor hun bedrijf en de manier waarop zij elke dag keihard werken. Tegelijkertijd zagen zij ook dat veel boeren het niet makkelijk hebben. Zij krijgen niet altijd een goede prijs voor hun producten en hebben te maken met klimaatverandering, keiharde concurrentie en een wispelturige overheid. Zij willen vaak dolgraag groen zijn, maar dat gaat niet
als je rood staat.

Deze gesprekken vormen een belangrijke eerste stap om boeren en burgers dichterbij elkaar te brengen. Samen sta je sterk. Als we elkaar weer beter begrijpen en als we elkaars taal spreken, dan kunnen we samen werken aan
een eerlijk voedselsysteem. Eerlijk voor de boer, eerlijk voor de burger en eerlijk voor het milieu. De verhalen in deze bundel laten zien dat de eerste stappen daarvoor gezet kunnen worden."

- Het Landbouw-Economisch Bericht van instituut LEI (Wageningen UR) biedt het verhaal achter de vele cijfers die jaarlijks worden verzameld over de land- en tuinbouw. Tegen de achtergrond van het internationale en nationale beleid voor de agrosector, wordt ingegaan op onderwerpen als de ontwikkelingen in de verschillende ketens in de agrosector, de milieubelasting van de land- en tuinbouw, de veranderingen in de landbouwstructuur en de inkomensresultaten. Op basis van monitoring van de ontwikkelingen en met behulp van diepgaander analyses wil het LEB de veranderingen in de Nederlandse agrosector niet alleen beschrijven, maar ook zoveel mogelijk verklaren.

- Het Rapport over het Nederlandse 'agrocomplex' anno 2014 van instituut LEI beschrijft het belang van de agrosector voor de Nederlandse economie in toegevoegde waarde en werkgelegenheid. De agrarische sector is nauw verweven met andere sectoren in de Nederlandse economie. Naast de voedings- en genotmiddelenindustrie zijn ook de toeleverende bedrijven en de distributiebedrijven onderdeel van het agrocomplex. In het rapport wordt naast het totale agrocomplex ook aandacht besteed aan een aantal deelcomplexen binnen de agrosector.

- CBS-rapporten over de landbouw.

- Landbouw Startkabel: vele honderden links naar instanties op het gebied van landbouw, tuinbouw en veeteelt, overzichtelijk thematisch ingedeeld.

Reactie toevoegen