Het retraitehuis Seppe is in 1911 gebouwd door de paters redemptoristen. Tijdens de driedaagse retraites sloot men zich af van de buitenwereld en konden de katholieke deelnemers zich in absoluut stilzwijgen sterken in hun geestelijk leven. Ook was het een geliefkoosd oord voor samenkomsten van de verschillende katholieke verenigingen. In 1988 is het pand door de paters verkocht aan de Stichting DEMO (Door Enkele Mensen Opgericht), die er vakantieweken voor gehandicapten organiseerde. In 1998 moest men hier helaas wegens financiële problemen mee stoppen.

Naast de Heilig Hartkerk staat een kapel, waarin een beeld van de heilige Clemens Maria Hofbauer, de ‘patroon van hopeloze zaken'. Het is de enige plek in Nederland waar deze heilige nog is te consulteren.

Pastoor Bogtrop is in 1939 met de Clemensverering begonnen. Tegelijkertijd werd er een bedevaarttraditie gestart. In hetzelfde jaar nog meldden zich liefst 1.500 leden aan voor de eerste Broederschap van de Heilige Clemens.

Bosschenhoofd heeft pas sinds 1886 een eigen kerk, de Heilig Hartkerk. De Sprundelse kapelaan Johannes van Breugel deed daartoe in maart 1886 de Hoevense pastoor een voorstel. Met als argument dat de katholieke opvoeding en het godsdienstonderricht van de plaatselijke jeugd dan beter tot hun recht zouden komen.

Bosschenhoofd had een station aan de spoorlijn Roosendaal-Breda sinds 1855. In 1938 werd ‘station Seppe' voor het personenvervoer gesloten, later ook voor het goederenvervoer. Het karakteristieke stationnetje uit 1859 is behouden gebleven en huisvest sinds 1992 bloemenboetiek De Goudsbloem. Het pand komt overigens vooralsnog niet op de Rijksmonumentenlijst, omdat de Nederlandse Spoorwegen hier geen voorstander van is.