De Martinuskerk zou er al vóór 1250 geweest zijn, deze wordt echter pas in 1261 expliciet genoemd. “De Martinuskerk bezit een sterk gewijzigde 14e- of vroeg 15e-eeuwse westtoren, een in steen overwelfd koor met zware steunberen en spitsboogramen met natuurstenen profileringen, een dwarspand uit 1499 met rijkere steunberen en sacristie en een schip dat van 1520 tot 1564 gebouwd werd. Dwarspand en schip hebben houten tongewelven.

Op het kerkhof van de Martinusparochie lág tot augustus 2000 het graf van zouaaf Cornelis Hellemons*3 (1844-1930). Zouaven waren vrijwilligers in het leger van de paus, dat de Kerkelijke Staat verdedigde tegen de troepen van Garibaldi, die van Italië een eenheidsstaat wilde maken. Onder de zouaven waren veel Nederlanders.

Molen De Hoop of Korenmolen van Pals, vaak ten onrechte ook Vrede en Hoop genoemd*1, is een ronde stenen stellingkorenmolen, dateert uit 1899* en is onttakeld in 1929. Dit – sinds 1993 – rijksmonument telt maar liefst 10 maalzolders en is met 38 meter (en na restauratie met bijna vijftig meter hoge wieken) ’s werelds hoogste korenmolen. Het bijbehorende pakhuis in Waaslandse stijl dateert uit 1904.

De Maycretewoningen (witte huisjes met alleen een begane grond) zijn gebouwd in 1947. Ze waren bedoeld als noodwoning, om vlak na de Tweede Wereldoorlog de mensen te voorzien van tijdelijk onderdak.
Eenvoudig, niet te groot, maar wel mooi gelegen, rustig aan een pleintje in het groen en met een fijne tuin.
Louis Ossenblok is in 1952 in een van de pandjes geboren. Hij woont er nog steeds. "We hebben er nog met acht kinderen gewoond, op stapelbedjes. Met de tijd vlogen de andere kinderen uit, ik ben er altijd blijven wonen."

Het voormalige raadhuis (adres?, red.), dat ook het ‘Oostenrijkse Huis’ wordt genoemd, is in 1997 eigendom geworden van Henk Kroon, die er zijn bedrijf in stadsplattegronden in heeft ondergebracht. Kroon woonde reeds in Princenhage. Het gebouw blijft zijn representatieve functies voor de Princenhaagse gemeenschap behouden: “Sinterklaas en Prins Carnaval zullen hier als vanouds elk jaar op het bordes verschijnen”, aldus Kroon (302). Het van 1792 daterende pand is recentelijk grondig verbouwd.

De katholieke kerk van Onze Lieve Vrouw van Altijddurende Bijstand, in de volksmond ook wel 'het ledikant', aan het Mgr. Nolensplein in de Heuvel, is in 2011 verbouwd tot multifunctioneel centrum. Ook de pastorie is erbij betrokken. Het kerkgebouw gaat onderdeel uitmaken van het Huis van de Heuvel. Een complex van 6000 vierkante meter voor onder meer twee basisscholen, buurthuis De Vlieren, kinderopvang en gymzaal.

Het carillon op de Heuvelbrink (wijk Heuvel) heeft 23 klokken. De Werkgroep Heuvelcarillon wil daar, om het compleet te maken, 28 van maken. Het carillon, een ontwerp van N. Dhondt, is in 1980 geplaatst. Geert Gielen van de werkgroep: “De kerk bestond in 1977 25 jaar. Vanuit de wijk kwamen toen allerlei initiatieven binnen om dat jubileum te vieren. Eén van die plannen was de bouw van een carillon” (408). Het carillon kostte circa €70.000, wat door twintig groepen uit de wijk is ingezameld.

De imposante Annakerk (hoek Weerijssingel/Haagweg) is in 1997 leeg komen te staan omdat de exploitatie wegens teruglopend kerkbezoek te duur werd. Sloop was een optie, maar dankzij restaurateur, aannemer en bouwbedrijf De Bonth van Hulten uit Nieuwkuijk, die samen met het bisdom Breda een plan maakte om de kerk te behouden, blijft het rijksmonument voor het nageslacht bewaard.