Het uitzicht op het mergellandschap vanaf het kerkhof achter de St. Laurentius (Sint Laurentiusstraat 1) is heerlijk. De kerk zelf is een gebouw zoals de ingenieurs van het Ministerie van Waterstaat ze ontwierpen. Ofschoon de nodige classicistische details zijn verwerkt, doet het bakstenen geheel uit 1845 nogal droog aan.

Rechts van de ingang vinden we de grafsteen van Matthias Soiron, 19e eeuws architect. Dit doet vermoeden dat deze de bedenker was van de zaalkerk met neoclassicistische pilasters aan binnen- en buitenzijde.