De St. Martinuskerk vervangt een gotisch, pseudobasilicaal gebouw met westtoren. Het huidige neoromaanse gebouw is in drie fasen gebouwd naar de oorspronkelijke plannen van L. von Fisenne, waarmee werd begonnen in 1888. Men bouwde na een onderbreking van enkele jaren voort in 1893 en Jos Cuypers en Jan Stuyt voltooiden de kerk in 1910. In 1989-1990 is er in Beek gerestaureerd.

In de kapel van de Carmel van de Koningin wordt sinds 1938 het Kindje Jezus van Praag vereerd. Al komen steeds minder pelgrims van buiten het klooster, het Kindje Jezus van Praag wordt nog iedere 25e dag van de maand vereerd. (3023)

Het oorlogsmonument bij de Sint Martinuskerk dateert uit 1969 en is ontworpen door de Beekse kunstenaar Arthur Spronken.

Dankzij kapelaan J. Willems die in 1954 een Mariakapel bouwt, krijgt de verering van O.L. Vrouw van de Wonderdadige Medaille in Beek op bijzondere wijze gestalte. Een vervolg daarop komt in 1962 met de bouw van parochiekerk O.L. Vrouw van de Wonderdadige Medaille (O.L. Vrouweplein 2), ontworpen en gebouwd door architect H. Koene uit Maastricht. De kerk is zeer ‘nieuwerwets’* en telt ongeveer 700 zitplaatsen. (3324)

De Molenbergkapel van O.L.Vrouw van de Wonderdadige Medaille (Counelaan) wordt tot op heden bezocht door Mariavereerders uit de regio. (3023)

De protestantse kerk van Beek dateert uit 1837. Na de Franse tijd kent een deel van Limburg een periode die wordt aangeduid als het ‘Belgisch intermezzo’. Een aantal kerkjes in de regio dankt zijn bestaan aan deze tijd, waarin het gezamenlijk gebruik door hervormden en katholieken van de oude kerken werd beëindigd. Net als bijvoorbeeld Meerssen kreeg Beek als gevolg hiervan een nieuwe Nederlands Hervormde kerk.

De voormalige hervormde pastorie (adres?) dateert uit 1723. Sinds 1828 deed het dienst als pastorie van de Nederlands Hervormde Gemeente. Het is een bakstenen gebouw met speklagen. Na een restauratie in 1966 is het in 1989-1990 opnieuw ingrijpend gerestaureerd, waarbij een deel van de tuin voor het publiek is opengesteld.

Rond het einde van de 17e eeuw vestigen de eerste joodse inwoners zich in Beek en omliggende gemeenten. Omstreeks 1740 wonen er drie joodse gezinnen in Beek, tegen het einde van 18e eeuw is dit aantal tot twaalf toegenomen. Godsdienstoefeningen worden in die tijd in huissynagogen gehouden.

In 1794 krijgen de joden toestemming hun doden aan de huidige Putbroekerweg te begraven. De oudste grafsteen aldaar dateert van 1795.

Bij gelegenheid van het honderdjarig bestaan van het gemeentehuis (Raadhuisstraat 9) in 1987, is een reliëfzuil vóór het gebouw geplaatst. Pie Sijen goot het brons en Arthur Spronken ontwierp de zuil, die een dwarsdoorsnede geeft van thema’s, gelegen tussen de vroegste bewoners van Beek en het heden. Het reliëf draagt de titel ‘Historia Bechae continet facta et fabulas’, oftewel ‘de geschiedenis van Beek omvat feiten en sagen’.