“Bij herstel van de zware oorlogsschade* ontdekte men in de hervormde Grote Kerk of St. Catharinakerk (Markt 4) de talrijke resten van een unieke 14e-eeuwse stadskerk waarvan de sporen in de huidige kerk overal aanwijsbaar zijn. Het oudste deel van deze kerk was de merkwaardigerwijs ten noorden van het koor geplaatste toren (dit komt zelden voor, red.) die nu in moderne vormen herbouwd is waarbij de oude bekroning, in 1766 door Ph. W. Schonck - de architect van de stadhouder - gebouwd, gekopieerd werd.

De RK H. Bartholomeuskerk (Markt) dateert uit 1930 en is in neoromaanse stijl ontworpen door de beroemde architect Jan Stuijt. Tal van attributen hebben er vanuit de oude waterstaatskerk een plaats gevonden, zoals het orgel en de orgelkast, biechtstoelen, communiebanken, de preekstoel, koperen lichtkronen en diverse beelden. De glas-in-loodramen die ook zorgvuldig waren overgeplaatst, zijn ten tijde van de bevrijding in 1944 alle vernield.

De gereformeerde kerk aan de Noordhaven is een zaalkerkje uit 1841. Fraaie ingang met laat-empire details.

Links
- Gereformeerde Kerk Zevenbergen (PKN).

Fraai Marktplein met historische panden.

De watertoren dateert uit 1947, is 39,60 meter hoog en heeft een betonnen vlakbodemreservoir van 600 m3.

Stellingmolen Fleur aan de Lage Wipstraat (die in de volksmond en ook op sommige oude prentbriefkaarten Achterstraat wordt genoemd) is in 1998/1999 gerestaureerd. De molen dateert oorspronkelijk uit 1841. Reeds daarvóór was er op deze plaats sprake van een rosmolen; een molen die niet door de wind maar door een paard werd aangedreven. Ook was er sinds de 16e eeuw sprake van een molen aan het eind van de Molenstraat, op de Molenberg. Tot 1957 stond er ook nog een kleine houten molen van molenaar Breure, bij de suikerfabriek.

De Lobbekenstoren aan de Lobbekenstorenstraat dateert oorspronkelijk uit de 13e eeuw. Deze toren heeft een bijzondere geschiedenis: “Volgens de verhalen zou een zeemeermin in 1421 hebben voorspeld: ‘Zevenbergen zal vergaan, maar de Lobbekenstoren zal blijven bestaan.’ Nog in hetzelfde jaar ging Zevenbergen door een watersnood ten onder en inderdaad, de Lobbekenstoren bleef overeind, totdat hij in de 18e eeuw ook verdween. Hij werd gesloopt. Aan de noordzijde van Zevenbergen staat echter nog een toren, de Duiventoren, van oorsprong uit de 13e eeuw.

Het Koetshuis (adres?, red.) ziet er uit als een kasteeltje, dateert uit eind 19e eeuw en is in 1980 fraai gerestaureerd.