Willemstad is, voorzover binnen de wallen gelegen, een beschermd stadsgezicht en in de visie van het college van B en W, “speerpunt van het toeristisch-recreatief beleid van de gemeente” (840). De hele stad is één grote bezienswaardigheid vanwege de goed bewaard gebleven vesting en de vele historische panden.

Het Toeristen- en Arrangementenbureau Willemstad TAB (voorheen VVV) en het Heemkundemuseum zijn sinds 1998 gevestigd in het Mauritshuis (Hofstraat 1), dat dateert uit 1632 en oorspronkelijk Princehof heette, een geschenk van prins Maurits. De tuinen van het pand zijn permanent toegankelijk. Het Mauritshuis is een goed voorbeeld van Hollandse renaissance-architectuur. Het was van 1973 t/m 1996 in gebruik als gemeentehuis.

De NH Koepelkerk uit 1607, waarvan de bouw begon in 1597, is de eerste kerk in ons land die speciaal voor de protestantse eredienst werd gebouwd. Bovendien is het de oudste achthoekige kerk van Nederland. Voor die vorm stond waarschijnlijk het Pantheon in Rome of de ronde tempel van Salomo als voorbeeld. Zij werd het model van vele andere kerken.

De kerk is gesitueerd in een Kerkring, bestaande uit een straat die in een vierkant om het gebouw is aangelegd. Een smalle gracht omsluit het kerkhof.

d’Orangemolen (Benedenkade 1) is een ronde stenen stellingkorenmolen uit 1734 en is in gebruik als woning (niet te bezichtigen).

- Nadere informatie over 'd Orangemolen op molens.nl.

Het Arsenaal (1793) is een rechthoekig bakstenen gebouw met houten kroonlijst, met in de gevel aan de havenzijde twee poorten met hardstenen omlijsting waarop zwarte ornamentschilderingen. Het was een opslagplaats voor wapens en munitie. Toen in 1926 het garnizoen Willemstad definitief verliet, had het Arsenaal zijn functie als wapen- en munitieopslagplaats grotendeels verloren.

Het pand Raadhuisstraat 2 heeft tot 1973 dienstgedaan als gemeentehuis (daarna heeft de gemeente het Mauritshuis betrokken). Het is in 1587 gebouwd in opdracht van Prins Maurits en heeft ook een tijd als kerk gediend. De gevangenis van de stad bevond zich onder de toren.

Het bijzondere vuurtorentje (vierkant, van baksteen) is de enige vuurtoren die West-Brabant, naast het vuurtoren-kunstwerk in Breda (in Park Valkenberg), nog rijk is. Voor de scheepvaart heeft hij zijn functie verloren. Bij tijd en wijle functioneert hij nog voor de pleziervaart en voor het toerisme. Vroeger zijn er in de regio ook vuurtorens geweest in Dintelsas en Oud Gastel.

De vesting Willemstad heeft zijn militaire functie officieel verloren in 1926. Toch raakte de stad ongewild weer betrokken bij oorlogsgeweld: op 30 mei 1940 liep de rijnaak Rhenus 127 op een mijn. Het schip zonk binnen enkele ogenblikken. Aan boord bevonden zich 1.400 Belgische militairen die op dat moment als krijgsgevangenen werden afgevoerd naar Duitsland. 167 van hen kwamen bij deze scheepsramp om het leven, 276 raakten er gewond.

Naam
Fort De Hel heette oorspronkelijk Fort Sint Anna, later Carolina en de Fransen gaven het in 1811 haar huidige naam ‘Fort l’Enfer’ (Fort De Hel). Na het vertrek van de Fransen in 1813 kreeg het haar Nederlandstalige naam.

Status
Fort De Hel ligt in de gemeente Moerdijk. T/m 1996 gemeente Willemstad.

Ligging
Fort De Hel ligt 1 km ZW van Willemstad, 0,5 km NW van Helwijk.

Geschiedenis