De St. Franciscus is in 1923 van baksteen gebouwd in vormen die omstreeks de jaren twintig eigentijds waren. Dit is bij het vooral historiserende bouwen van de 19e- en vroeg 20e-eeuwse Limburgse bouwmeesters opmerkelijk. Dat de spitsboog van de vensters desalniettemin zo zijn voorgangers heeft, is natuurlijk zonneklaar. De toren is mooi slank. (3324)

Naast de St. Franciscuskerk staat een ouder Franciscuskerkje, nu in gebruik als woning. Over de komst van de mergelblokken waaruit het is opgetrokken, is een verhaal opgetekend - een verhaal dat veel te maken heeft met de inscriptie van de naam van baron Franciscus de Loé van Mheer in het chronogram boven de deur. Deze baron had volgens de kronieken een weddenschap afgesloten met de graaf van Gulpen. Beiden zouden op hetzelfde moment vertrekken vanaf hun kastelen naar de afgesproken plek in Reijmerstok.

Hoeve De Puthof (Reijmerstokkerdorpsstraat 130) is een monumentale herenhofstede uit 1650. De hoeve is gebouwd op de plaats waar eerder gedurende vele eeuwen een soort burcht stond die het begin van het dorp betekende. De naam duidt op de inmiddels verdwenen waterput die tot 1948 vóór de hoeve stond.

Nadert u het dorp vanuit Gulpen langs camping Osebos, dan komt u onder een oud tramviaduct door. Dit is het meest markante overblijfsel van de stoomtramlijn Maastricht-Aken (1925-1938). Op deze plaats a gen tram was in die jaren een tramhalte.

Van de vele vakwerkhuizen die vroeger in het dorp stonden, zijn er nog maar enkele over. Het materiaal van de gesloopte gebouwen is gedeeltelijk opnieuw gebruikt. Aan het eind van de 20e eeuw zijn namelijk rond het plein bij de kerk een aantal huizen verrezen, waarin de oude balken zijn verwerkt. De Reijmerstokker gebroeders Laugs hebben zich toegelegd op het redden van vakwerkhuizen door ze te restaureren, verbouwen of verplaatsen. Zij hebben in Reijmerstok en elders de houten geraamten van vakwerkhuizen die zijn afgebroken, opgekocht, balk voor balk genummerd en opgeslagen.