In 1176 is er in de bronnen voor het eerst sprake van een tot de moederkerk van Epe behorende kapel. De kapel in Oene is waarschijnlijk gesticht in de tweede helft van de achtste eeuw. In die tijd was het Liudger die als Evangelieprediker onder priester Lebuïnus in Deventer werkte en in de IJsselstreek op diverse plaatsen bidkapellen stichtte. In 1238 wordt de kapel van het kerspel Epe afgescheiden en verheven tot zelfstandige parochiekerk. De kapel is thans nog terug te vinden in de vorm van het middenschip van de huidige kerk, terwijl ook de ruimte onder de toren daartoe behoorde.