Breedstraat 3, met pastorie op nr. 1.
De RK Heilig Hartkerk uit 1885, ontworpen door architect A. Tepe, is een neogotische kruisbasiliek met driezijdig gesloten transeptarmen en schoorbogen. Toren met haakse steunberen en drie nissen met bakstenen traceringen in iedere geleding. Inwendig kruisribgewelven en over kruising en koor stergewelven. Orgel met twee klavieren en aangehangen pedaal, in 1835 vervaardigd door H.D. Lindsen te Utrecht, gerestaureerd in 1985 door de Firma Verschueren te Heythuysen. Elektrisch torenuurwerk met gewoon slagwerk, ca. 1934. De pastorie dateert uit 1893.

Kerkweg 19.
De hervormde kerk is een eenbeukige bakstenen kruiskerk met aangebouwde sacristie en grafkelder, 1528. 19e-eeuwse aanbouw met fraai getraceerd neo-gotisch raam. Houten welving. Orgel met Hoofdwerk en Bovenwerk, in 1790 gemaakt door A. Meere, in 1980 gerestaureerd door Flentrop Orgelbouw en uitgebreid met een vrij Pedaal. De toren is van tufsteen en dateert uit de 12e eeuw.

Kerkweg 14.
Deze in eclectische trant gebouwde zaalkerk, een voormalige gereformeerde kerk uit 1892, is tegenwoordig in gebruik als uitvaartcentrum.

Parkweg 46.

Straatweg tegenover nr. 8.

Diependaalsedijk 17.

De eerste vermelding van Doornburgh dateert van 1623.

Het hoofdgebouw is rechthoekig en wordt afgedekt door een afgeplat schilddak met op de hoeken vier schoorstenen met windkappen en vanen. Op de forse, geprofileerde kroonlijst staan aan iedere zijde drie dakkapellen met barokke omlijsting. Deze bestaat uit een rococo deur gevat in natuurstenen pilasters met daarop vazen. De vensters zijn empire-schuifvensters met luiken.

Diependaalsedijk 19.

Goudestein is in 1628 gebouwd op de plaats waar voorheen hofstede De Gouden Hoeff heeft gestaan.

Diependaalsedijk 33.

Vechtoever heeft de kenmerken van een 18e eeuws landhuis en is dan ook in de 18e eeuw gebouwd. Het huis is ongeveer even oud als het huidige Goudestein (1754).

Vechtoever had oorspronkelijk twee theekoepels, één aan de Diependaalsedijk (afgebroken na 1832) en één langs de Vecht. Bij een brand in 1920 verloor deze theekoepel zijn bovenbouw; in de jaren zestig is de theekoepel fraai gerestaureerd.

Kerkweg 10.

Richmond is een fraai gepleisterd herenhuis met rechte kroonlijst, volgens gevelsteen daterend uit 1776. Het pand is tegenwoordig in gebruik als makelaarskantoor.

Straatweg 17.

Herteveld is een gepleisterd rechthoekig statig landhuis met rechte kroonlijst. Het pand dateert vermoedelijk uit ca. 1630.

In vroeger jaren behoorde tot het landgoed ook de boerderij 'De reizende man'.

Het park is in landschapsstijl, met een tuinmanswoning, oranjerie en een typisch theekoepeltje, de zogeheten 'Chinese tent'. De toegang tot de buitenplaats wordt geaccentueerd door een 17e-eeuws hek met loden siervazen op de vier pijlers.

Sinds 1975 zijn het twee woonhuizen. Het pand is niet te bezichtigen.

Straatweg 23.

Buitenplaats Leeuw en Vecht, ook wel Leeuwenvecht, dateert oorspronkelijk uit ca. 1630, maar is in de 19e eeuw afgebrand en vervangen door het huidige pand.

Tussen Herteveld en Leeuw en Vecht staat een boerderij die de naam Klein-Leeuw en Vecht draagt. Deze boerderij was vroeger onderdeel van het landgoed. Het in de 19e eeuw afgebrande huis, zou achter deze boerderij gestaan hebben.

Straatweg 33.

Vredenhoef is halverwege de 17e eeuw in Hollands-Classicistische stijl gebouwd.

Koetshuis op nr. 31. In het koetshuis is van 1940 tot 1976 een verenfabriek gevestigd geweest. In de jaren tachtig is het koetshuis gerenoveerd.

Het fraaie smeedijzeren hek is voorzien van de naam 'Vegt en Styn' en heeft behoord aan de buitenplaats Vechtenstein.

Zandpad 23.

Buitenplaats Geesbergen is een witgepleisterd rechthoekig landhuis uit de 18e eeuw. De naam komt weliswaar reeds in 1649 voor, maar er is dan alleen nog maar sprake van een boerderij.

De buitenplaats bezat ook een koetshuis en een tuinmanswoning, die in verband met bouwvalligheid in 1935 werden afgebroken. De kassen die er in de jaren dertig waren gebouwd, gingen in de oorlog grotendeels verloren. Na 1948 werd het huis omgebouwd tot restaurant met een midgetgolfterrein. Tegenwoordig is het nog steeds een restaurant.

Zandpad 24.

Leeuwenburg is eind 17e eeuw gebouwd en heette aanvankelijk Spruytenburg.

Eind 18e eeuw kreeg het huis zijn huidige naam, die we voor het eerst tegen komen in 1789. Waarschijnlijk werd het huis in dat jaar verbouwd in zijn huidige vorm en is daarbij van naam veranderd.

Leeuwenburg bestaat uit twee aan elkaar gebouwde huizen, elk met een eigen bedaking en een hoogteverschil tussen de begane vloeren van 30 cm.

Zandpad 29.

De oudste vermelding van een huis Gansenhoef dateert van 1654.

Na diverse malen van eigenaar verwisseld te zijn, wordt Gansenhoef in 1947 aangekocht door de stichting Nationaal Geuzengesticht 'Wilhelmus van Nassauen'. Deze stichting trekt zich het lot aan van weeskinderen. Van 1948 tot 1982 is Gansenhoef een tehuis voor zo'n 30 tot 40 kinderen. Begin jaren tachtig zijn de gezinsvervangende tehuizen in opkomst en de kinderopvang wordt verplaatst naar een aantal woonhuizen in de wijk Reigerskamp in Maarssenbroek.

Zandweg 44.

Huys Ten Bosch was van 1922 tot 1961 het gemeentehuis van de gemeente Maarssen.

De oudste vermelding van 'Ten Bussche' dateert van 1387, als ridder Ghiisbrecht van IJsselsteyn een hofstede met 24 morgen land met deze naam in leen heeft.

In 1628 wordt het pand herbouwd of aangepast in Hollands-Classicistische stijl.

Het huis wordt particulier bewoond en is niet te bezichtigen.

Langs de Vecht, onder meer in Maarssen, vindt u vele landgoederen, zogeheten buitenplaatsen, die elders bij Bezienswaardigheden worden beschreven. Een aparte vermelding verdienen de vele bijzondere theekoepels en tuinhuizen en -huisjes bij deze buitenplaatsen.