Teeselinkven

Het Teeselinkven NW van Rietmolen behoorde in de 18e eeuw bij de nabijgelegen hoeve Thescelinc (tegenwoordig Teesselink). Er groeide heide en bos op de woeste gronden. De plaggen en het hout werden gebruikt op de boerderij. In de 19e eeuw is het vochtige gebied naast een vruchtbare hoge akker grotendeels afgestoken voor brandstof. De brandbare turf ontstaat als je modder met daarin veel plantaardige resten afgraaft en laat drogen. Rond de Tweede Wereldoorlog zijn de turfputten verder uitgegraven en ontstonden vennetjes. Het grootste, met een eilandje in het midden, deed dienst als ijsbaan. De poelen en vennen zijn in 1967 door Het Geldersch Landschap verworven. Nadien zijn ze drie keer met draglines volledig uitgediept om te voorkomen dat er te veel voedingsstoffen in het water zouden komen. Alleen zo kunnen de planten die spontaan ontkiemden in dit schrale leefmilieu, overleven. Net als de dieren die erop afkwamen. Nadere informate over de kansen en bedreigingen voor het Teeselinkven in Trouw, 3-3-2011.