Streekmuseum Goeree-Overflakkee

Streekmuseum Goeree-Overflakkee - de geschiedenis van een eiland in de Delta.
Vanaf 1956 is aan het Kerkstraatje in de historische dorpskern van Sommelsdijk het Streekmuseum Goeree-Overflakkee gevestigd. In de loop der jaren is het museum diverse malen uitgebreid, waardoor thans de gehele zuidzijde van het straatje als museum is ingericht. De panden zijn binnenshuis met elkaar verbonden.

Het eiland Goeree-Overflakkee is grotendeels omringd door water. Het water bracht welvaart, maar vormde ook een gevaar voor de eilandbewoners. Door dit omringende water leefde de bevolking ook in een isolement, waardoor een eigen cultuur ontstond. Het museum stelt zich ten doel die cultuur en de historie zinnebeeldend tentoon te stellen.

Opgravingen en vondsten
Uit oude geschriften en archeologische vondsten blijkt dat nabij Goedereede en Ouddorp Romeinen hebben gewoond. Dat was tussen de eerste en de derde eeuw na Christus. Het museum toont een belangrijk deel van de voorwerpen die bij opgravingen zijn gevonden. Pronkstuk is het zogeheten dolium, een voorraadvat voor graan. Daarvan zijn er maar enkele in Nederland gevonden. Ook kunt u volop archeologische vondsten van latere datum zien.

Trommels en geweren, leien en griffels
Je ziet diverse voorwerpen van de schutterij van het dorp Sommelsdijk: een vlag uit 1766, een Koningsbeker en een schutterskraag. Ook de trommels en de geweren ontbreken niet. Voor de jeugd is er een oude schoolklas ingericht met leien en griffels.

Boerenzakdoeken en roodbaaien hemden
De landbouw was eeuwenlang de belangrijkste bron van inkomsten voor de eilandbewoners. Landbouwgewassen komen en gaan. Zo was tot ongeveer 1870 de meekrap hèt landbouwproduct voor het eiland. De wortels van de meekrapplant werden verwerkt in grote gebouwen: de meestoven. Het poeder van de wortels werd naar elders geëxporteerd. Het werd gebruikt om textiel rood te verven. De rode boerenzakdoeken, de roodbaaien hemden en het rood van onze nationale vlag werden met meekrap geverfd. Diverse voorwerpen die betrekking hebben op de verdwenen meekrapcultuur zijn te zien evenals vele andere oude landbouwwerktuigen.

Scheepvaart en visserij
In een waterrijke streek ontbreken scheepvaart en visserij natuurlijk niet. De enige verbinding met de 'buitenwereld' was tot 1964 immers de boot! Zo onderhielden beurtschippers geregelde vaarten op steden zoals Rotterdam en Dordrecht. Zij vervoerden onder meer landbouwproducten en brachten handelswaar mee. Van deze beurtschepen is een collectie fraaie wimpels aanwezig. Tot 1920 viste men vanuit Middelharnis voornamelijk op kabeljauw en haring. Men maakte met kleine vissersschepen tochten tot aan IJsland toe! Het jongste bemanningslid (10-12 jaar) van een vissersboot uit Middelharnis was het 'Kofjekokertje'. Scheepsmodellen, foto's en voorwerpen tonen je het scheepvaart- en visserijverleden.

Natuurgeweld en wederopbouw
Honderden eilandbewoners vonden de dood in het ijskoude water van de Watersnoodramp in 1953. De ravage was enorm. Goeree-Overflakkee was een van de zwaarst getroffen gebieden. Een fotorapportage toont je de gevolgen van dit natuurgeweld en de wederopbouw van een verdronken eiland.