Museum Bisdom van Vliet
Het gebouw waarin Museum Bisdom van Vliet is ondergebracht, dateert uit 1874-1877 en bestaat uit een groot blokvormig pand op een rechthoekige plattegrond met een eclectische voorgevel, waarin de entree met flankerende pilasters het hoofdmoment vormt.
De laatste bewoonster uit het regentengeslacht Bisdom van Vliet stierf in 1923. Haar wens om het huis na haar dood als geheel te conserveren met inrichting en aankleding, is uitgevoerd. Het vormt daardoor een eenmalig geheel van laat 19e-eeuwse woon- en interieurkunst. De artistieke waarde van de aldus bewaarde kunst- en gebruiksvoorwerpen (schilderijen, glas, kristal, meubels, tapijten, zilverwerk, wandbekelding, plafonds) legt niet alleen in kwaliteit en variëteit een interieur in ‘gestolde’ vorm vast, ze is bovendien evident in sfeer en mate van volledigheid voor wat geldt als woonomgeving van een Hollandse regentenfamilie op het fin de siècle. Aldus zijn dertien vertrekken ingericht. Eén van de vele pronkstukken is een compleet Oranjeservies. De waarde van het museum is die van een historisch document dat getuigenis aflegt van de interieuropvattingen, zoals die opgeld deden in voorname kringen op het einde van de 19e eeuw. (123)
Het pand is als woning gebouwd in opdracht van Marcellus Bisdom. Die was toen 50 jaar (!) burgemeester van Haastrecht. Architect-aannemer was Th. Hooft, die het pand samen met C. Straver heeft gebouwd. Het geslacht Bisdom van Vliet heeft gedurende enkele eeuwen het leven in Haastrecht beheerst. De familie was niet alleen puissant rijk (men bezat onder meer tientallen boerderijen met bijbehorende landerijen), ook het burgemeesterschap van Haastrecht leek wel erfelijk aan de familie toebedeeld. Van de laatste telg van het geslacht, mevrouw Paulina Lefèvre de Montigny - Bisdom van Vliet, is bekend dat zij haar macht en invloed gebruikte om de aansluiting van Haastrecht op het electriciteitsnet tegen te houden. Ook de molenaars van die tijd bekeken haar met gemengde gevoelens. Mevrouw wenste dat als zij in haar koets een molen passeerde, de wieken werden stil gezet, omdat de paarden anders zouden kunnen schrikken. Als zij door Vlist reed, waar in die tijd nog vele molens in bedrijf waren, gaf dat bij de molenaars nogal wat beroering… Anderzijds staat vast dat deze Paulina ook veel geld uitgaf om de armen te helpen. En zij was degene die het geld verschafte voor de bouw van het gemeenschapshuis Concordia. Dat dit gebouw de RK kerk aan haar oog onttrok, was een plezierige bijkomstigheid...
Tegenover het museum vindt u Park Overtuin, een park met prachtige bomen. Het is de voormalige voortuin van het huis Bisdom van Vliet. De beelden Hercules en Neptunus zijn van Ignacius van Logteren (1685-1732). Halverwege het park vindt u de graven van eerdergenoemde Paulina, haar echtgenoot en hun hond Nora.