De Korenmolen van Laren

Molenweg 2B.
Sinds de jaren twintig van de 20e eeuw is De Korenmolen van Laren rondom door bebouwing en begroeiing ingesloten geraakt, waardoor van een landschappelijke functie niet meer kan worden gesproken.
Tot op heden is niet goed duidelijk wanneer er voor het eerst een windkorenmolen te Laren is gebouwd. In vergelijking met de omliggende dorpen moet dit vrij laat zijn geweest, wat ongetwijfeld verband hield met het feit dat Laren een klein dorp was, waar voor zo'n bedrijf nauwelijks emplooi zal zijn geweest. Aangenomen moet worden dat de inwoners van Laren lang hun graan hebben laten malen op de molen van het naburige Blaricum, waarmee het één gerecht vormde. In het begin van de 18de eeuw was er te Laren al wel een grutmolen, waarschijnlijk een rosmolen.
Er zijn aanwijzingen dat de eerste windmolen te Laren tussen 1600 en 1705 kan zijn gebouwd, maar zekerheid omtrent zijn bestaan is er pas in 1771. Volgens overlevering is de huidige molen gebouwd in 1773 en was hij afkomstig uit Naarden, waar hij als watermolen gefungeerd zou hebben.

De windmolen is tot omstreeks 1920 in bedrijf geweest. Als gevolg van de buitenbedrijfstelling was de molen in de jaren twintig in een haveloze staat komen te verkeren, terwijl ook een van de houten roeden was gebroken. Een door de burgerij gesteunde actie om de molen te behouden, maakte het mogelijk dat hij in 1926 kon worden gerestaureerd. De houten roeden werden bij die gelegenheid vervangen door van elders afkomstige gebruikte roeden. In de molen, die in 1939 en 1962 nogmaals werd hersteld, is een maal- en mengbedrijfje gevestigd. Tot op de dag van vandaag wordt er zowel met windkracht als elektrisch gemalen. (bron en nadere informatie: Ver. De Hollandsche Molen)