St. Petruskerk
Het neoromaans dat we in de gedaante van de kruiskerk St. Petrus tegenkomen, is er één dat regionaal bepaald is en teruggrijpt op wat in specifiek het Rijn- en Maasland werd gebouwd. De kerk werd in 1924-1925 in natuursteen opgetrokken.
De zogeheten Duitse helmen van de twee torens zijn markant en van verre te zien. Van dichtbij blijken alle muren met boogfriezen te worden besloten. De stijl is onberispelijk nagevolgd, maar geeft wel een beetje een sfeerloos aanzien. Ironisch is de voorzetbeglazing van de dwerggalerij. (3324)
De oude kerk was ook al gewijd aan de heilige Petrus, als patroon vergezeld door de heilige Hubertus. Een Hubertus-jaarmarkt bestond er al in het midden van de 17e eeuw. Katholieken en protestanten moesten vanaf 1661 samen gebruik maken van het kerkgebouw. Hieraan kwam een eind toen in 1837 een protestantse kerk werd gebouwd.
Kort daarvoor, in 1823, was er een synagoge voor de vrij grote joodse gemeenschap gebouwd. In de Tweede Wereldoorlog werden zij vrijwel allen gedeporteerd naar de concentratiekampen, waarvan niemand terugkeerde.
