St. Corneliuskerk

De parochiekerk van St. Cornelius is in 1887 gebouwd op de plaats van de gotische kerk uit (vermoedelijk) de 15e eeuw. We zien een bakstenen kruiskerk in de vroege neogotische stijl van architect J. Kayser. In 1962 is het godshuis gerestaureerd en uitgebreid met zijkapellen aan weerszijden van het priesterkoor. (3023)

De Corneliusverering (16 september, octaaf, en verder het gehele jaar) bestond met zekerheid in de 18e eeuw, maar dateert waarschijnlijk al uit de Middeleeuwen. In de 19e eeuw was Borgharen een bedevaartplaats, die omstreeks 1900 jaarlijks duizenden bezoekers trok. Dit getal verveelvoudigde in de eerste helft van de 20e eeuw, mede dankzij de oprichting in 1905 van een St. Corneliusbroederschap. Na een terugval in de periode 1965-1975 wordt Borgharen sinds het laatste decennium van de 20e eeuw weer even druk bezocht als omstreeks 1900. De bezoekers komen uit de Belgisch-Nederlandse regio (inclusief Wallonië) en, in mindere mate, uit de rest van Nederland. De heilige wordt aangeroepen als patroon tegen vallende ziekte, stuipen, zenuwziekten en overspannenheid. (3121)

Links
- Parochie H. Cornelius en H. Martinus Borgharen en Itteren.