St. Laurentiuskerk

Het uitzicht op het mergellandschap vanaf het kerkhof achter de St. Laurentius (Sint Laurentiusstraat 1) is heerlijk. De kerk zelf is een gebouw zoals de ingenieurs van het Ministerie van Waterstaat ze ontwierpen. Ofschoon de nodige classicistische details zijn verwerkt, doet het bakstenen geheel uit 1845 nogal droog aan.

Rechts van de ingang vinden we de grafsteen van Matthias Soiron, 19e eeuws architect. Dit doet vermoeden dat deze de bedenker was van de zaalkerk met neoclassicistische pilasters aan binnen- en buitenzijde.

De toren is van natuursteen, deze straalt meer ouderdom uit en is inderdaad gedateerd in de 13e of 14e eeuw.

Is het meubilair grotendeels in de bouwtijd van het schip tot stand gekomen; behalve de toren heeft Bemelen nog een kunstwerk ouder dan anderhalve eeuw met de door Coclers geschilderde Petrus uit 1737. Het hoofdaltaar en de zijaltaren zijn van 1855 met retabels in 19e eeuwse baroktrant. Het orgel is in 1880 gebouwd door Pereboom met gebruikmaking van ouder materiaal.

Achter de kerk een grafsteen van Hessel Winter. Als niet-katholiek mocht hij niet op het kerkhof worden begraven, daarom kocht hij dit stukje grond. (3324)