Willibrorduskerk
Toren
De 16e-eeuwse gotische toren van de Willibrorduskerk is op 7 oktober 1944 bij beschietingen aan het einde van de Tweede Wereldoorlog, zwaar beschadigd doordat het op het schip was gestort. In 1971 is de toren in oorspronkelijke trant gerestaureerd, zonder de neogotische hoekpinakels. De drie geledingen hebben een rijke nissenindeling, waarbij de nissen naar boven toe steeds dieper en schaduwrijker worden. De galmgaten tenslotte hebben balustrades, zijn evenals die te Hilvarenbeek in twee rijen boven elkaar aangebracht en worden gescheiden door steunbeertjes. Merkwaardig is echter de hoge nis met vorktracering die elke groep van vier galmopeningen overhuift. Ook de kunstig versneden steunberen met de driehoekige prismatische versnijdingen en de vele driepasnissen zijn een lust voor het oog. Door de rijke steunberen en de blindnissen is de toren een goed voorbeeld van de laatste fase van de Kempische torenschool (31).
Kerk
De in 1944 tegelijk met de toren zwaar beschadigde kerk is in 1955 vervangen door een driehoekige kruiskerk van het type pseudobasiliek. De kerk is ontworpen door architect Hendrik-Willem Valk. In de huidige kerk bevinden zich nog diverse kunststukken uit de kerk van 1910: het hoog- of Sacramentsaltaar, de zij-altaren van Maria en St.Jozef, het grote hangend kruis met corpus, de doopvont en de voorste communiebanken alsmede enkele heiligenbeelden. Opmerkelijk zijn de gebrandschilderde ramen in de rechterzijbeuk, waarin de torens zijn afgebeeld van de 14 kerken uit de directe omgeving die - net als Alphen - oorspronkelijk behoorden tot de Norbertijner abdij van Tongerlo. Mattheus van Looy, de laatste Norbertijner pastoor van Alphen, overleed in 1833.
Boek
Het jubileumboek "50 jaar Willibrorduskerk Alphen", over de geschiedenis van kerk en parochie, is voor €10 te bestellen bij het parochiesecretariaat: tel. 013-5081215.
